چون ابر به نوروز رخ لاله بشست                   برخیز و به جام باده کن عزم درست

کین سبزه که امروز تماشاگه تست               فردا همه از خاک تو برخواهد رست

نوروز فرا رسیدن سالی جدید، بهار طبیعت و جوششی نو در درون انسان را به همه ی دوستان عزیزم تبریک عرض میکنم. یک سال از زمانی گذشت که تصور نمی کردم این قدر سریع مرا پشت سر بگذارد و حیران. حیران از این گردش فلک که بی امان میگذرد و به نادانی من وقعی نمینهد؛ گویی او کار خود را می کند و به من سرگشته می گوید اگر طالب دانستنی بشتاب که من در گذرم. طرفه آن که چون به شتاب از پی اش روان می شوم راه را گم میکنم و در بیراهه، حیران، هرچه می شتابم گم گشتگی ام بیشتر می شود. پس من سر به آسمان برمی دارم و با شیخ ابوالحسن خرقانی هم کلام میشوم که الهی مرا آن ده که مرا آن به.

در انجیل آمده است: Ask and you shall receive و همتای آن در قرآن میفرماید:ادعونی استجب لکم. پس من چند خواسته را در سال نو از عمق وجود طلب می کنم:

هر روزمان به آموختن چیزی نو بگذرد؛

دوستی هایمان تحکیم یابد؛

صداقتمان افزون شود؛

آزارمان به موجودی نرسد؛

از باده ی عشق سرمست شویم؛